De Oost-Friese Waddeneilanden

Op slechts enkele kilometers voor de zuidelijke Noordzeekust liggen de zeven Oost-Friese Waddeneilanden aaneengeregen als een parelketting in het nationale park Nedersaksische Waddenzee. Veel van de idyllische oorden langs de kust tussen Ems en Elbe, tussen Emden en Otterndorf, vormen het uitgangspunt voor een boottocht naar de "Zeven Eilanden". Veelal – met uitzondering van de eilanden Borkum, Norderney en Langeoog – zijn de veerdiensten echter gebonden aan eb en vloed. Onafhankelijk van de getijden pendelen vliegtuigen tussen het vasteland en de eilanden op en neer – met uitzondering van het eiland Spiekeroog.

De Oost-Friese Waddeneilanden vormen een barrière in de Noordzee die ca. 5-10 km van de kust van Niedersachsen af ligt. De zeven bewoonde eilanden zijn (van west naar oost): Borkum, Juist, Norderney, Baltrum, Langeoog, Spiekeroog en Wangerooge. Aan de zeezijde hebben deze eilanden lange zandstranden. Richting het vasteland gaan ze via een moeraslandschap in het wad over.

Memmert, Mellum en Minsener Oog zijn onbewoond. Het laatste eilandje werd pas aan het begin van de 20e eeuw kunstmatig aangelegd ter bescherming van de vaargeul van de Jade naar Wilhelmshaven. Het zeer kleine eilandje Lütje Hörn bei Borkum wordt sterk bedreigd door de zee. De Kachelotplate tussen Borkum en Juist is een zandbank, waarop zich duinen vormen en die bij hoogwater niet meer onderloopt. Deze zandbank wordt daarom sinds 2004 als eiland beschouwd. De eilanden en de omringende Waddenzee behoren tot het nationale park Nedersaksische Waddenzee.

De eilanden Norderney, Baltrum, Langeoog en Spiekeroog zijn tijdens eb vanaf het vasteland bereikbaar via een wandeling over het wad. Bij laagwater valt het wad met uitzondering van enkele vaargeultjes (prielen) tot aan het vasteland droog. Het eiland Wangerooge ligt strikt genomen niet in Oost-Friesland, maar in [het Duitse district] Friesland, maar wordt toch over het algemeen gerekend tot de Oost-Friese eilanden.

Fußzeile